Kısa Kısa Yazdım Da Geldim

#nesfit14gun

Malum yaz geldi. Bıcıl bıcıl olma dönemi. Lahanalıktan kurtulup,saçları savura savura gezme dönemi.

Yaz ayının en güzel yanı insanlara imrenek bakan kadın olmak değil; insanların imrenerek baktığı kadın olmak elbette. Bunu isteyip başarmak da bize kalıyor. Tatilde havuz kenarında havluların altına saklanmamak için 14 blogger olarak bizler #nesfit14gun programına başladık. Bu linkten her gelişmeyi takip edebilirsiniz.

Not: Bunu okurken hala bol kalorili bir şeyler atıştırmaya devam ediyorsan; bikini giyince ağlama güzel kız!

*

Bilemiyorum dostlar.

Bu akşam 38. Altın Kelebek Ödül Töreni vardı ve ben izlerken çok utandım.

-Oscar ödülü değerinde- olarak lanse edilen bir ödül töreni bu kadar mı kötü olabilir, bu kadar mı özensiz ve ciddi anlamda acemi durabilir?

Ödülleri sunmak için sahnede duran kadının (Ayşe Arman) yaptığı tek şey 'ıhaaa' şeklinde gülmek; Beyaz'ın sunuculuğunu zaten biliyoruz. Yorum yapmama gerek yok sanırım.

Kırmızı halı faciası ne olacak peki?

Gerçekten elden gelen bu mudur? Koskoca Oscar ile bir görülen ödül töreni böyle mi olur? 

Ödül töreni sonrası yapımcılar vs kendileriyle ciddi anlamda kıvanıyor mudur, çok merak ediyorum.

*

Merhaba.

Güzel olmak çok önemliymiş dediler.

Gerçek güzellik nedir diye sorduk, bilemiyoruz dendi. Herkes güzeldi aslında -kendince-

Estetikli bir kadın geldi sonra. Dudak kıvrımları belli olmuyor, aşağıya çökmüş hafiften. Çok şişirmekten olmalıydı...

Güzel olmak istiyordu. Mimikleri yüzünü de değiştirmişti, farkında değildi.

Bir tanesi vardı, asıl kendine güzellik katan orjinal burnunu kırdırıp yenisini yaptırmıştı. Yine orta yerde "burnumdaki eti aldırdım" diyordu. Halbuki kendisi -kendiyken- ne kadar güzeldi. 

Şimdi karşımda biri vardı ama; gözlerine bakamıyordum. Aklımdan geçen tek şey "acaba burnuna dokunsam düşer mi!" idi.

Herkes güzeldi. Duru olmak gerekmezdi. Kendin olman gerekmezdi. Para ile sen de güzeldin.  Orjinalmiş gibi kendinle kıvanabilirdin.

Hep öyleymişsin gibi kendine "güzel" derdin.

*

İnsan merak ediyordu. Aşksız olmak nasıl bir şeydi... Gerçekten öyle olabilir miydi?

Hayatın şartı bu muydu? İlla birisiyle mi olmak gerekiyordu?

"Hiç mi bir adamın eksikliğini hissetmiyorsun?" diye sordu bana.

İnsanlar neden anlamak istemiyordu...

İnsan hiç tanımadığı birini özlemez.

Tatmadığı yemeği canı çekmez.

Daha önce gitmediği bir yere hasret kalmaz.